|
طبق اخرین اطلاعی که از بازداشتگاه و زندان عدنان حسن پور و هیوا بوتیمار رسیده این دو انسان بی گناه به خاطر محکومیت غیر عادلانه خود به اعدام وشکنجه های غیر انسانی جمهوری اسلامی از زمان باز داشت تا کنون به مدت ۳۹ روز دست به اعتصاب غذای نا محدود زده اند. آنان در پیامی شفاهی از تمامی محافل جهانی و سازمان های حقوق بشر در دنیا استمداد کمک و فریاد رسی کرده اند۱ + نوشته شده توسط بابک طناز در چهارشنبه هفدهم مرداد 1386 و ساعت
19:17 |
کمیته مشترک کمپین عدنان حسن پور و هیوا بوتیمار اطلاعیه شماره 1 موج دستگیری و حذف فیزیکی دگراندیشان و فعالین عرصه های مختلف زنده گی در ایران ، تمام مرزها را درنوردیده است . این روند نه تنها اصول وپرنسیبهای مدنی و قانونی را رعایت نمی نماید بلکه با شدت هر چه تمام تر برای تحمیل خویش و از بین بردن فعالین مدنی ، فرهنگی و منتقدین صاحب اندیشه و قلم به یورشی نا پسند و ضد انسانی دست زده است. در این راستا تحمیل حکم اعدام برای نویسنده و روزنامه نگار عدنان حسن پور و فعال مدنی هیوا بوتیمار نمایانگر این واقعیت است . به همین دلیل لازم است که تمام آزادیخواهان ، روشنفکران و وجدانهای هوشیار بشریت یک صدا و هماهنگ بر ضد این روند ایستاده گی نمایند . برای تحقق حقوق مشروع انسانی و برای آزادی جان روزنامه نگار عدنان حسن پور و و فعال مدنی هیوا بوتیمار ، از تمام شیوه ها و مکانیزم های مدنی و متمدنانه ، جمهوری اسلامی را زیر فشار قرار دهند. در این راستا نهادهای مدنی ، مراکز فرهنگی و شخصیتهای بسیاری موضع گیری انسانی و حق طلبانه ی خویش را اعلام نمودند، ضمن تشکر و قدردانی بسیار از این فعالیتها ، اعلام می نمایم که جهت انسجام هر چه بیشتر و هماهنگ ترکردن این فعالیتها ، کمیته ای مشترک و هماهنگ برای این درخواست مشروع تشکیل شده است. تا تمام فعالیتها از کانال این کمیته انجام پذیرد. این کمیته میخواهد تمام موضع گیری و فعالیتهایی که به کمپین دفاع از این عزیزان ارتباط دارد، با این کمیته مشترک تماس حاصل فرمایند. سخنگوی کمیته خانم لیلا حسن پور هادی بوتیمار کانون نویسنده گان کردستان ایران مرکز ( خورهه لاتی نوێ)برای دمکراسی سازمان حقوق بشر کردستان کمیته دفاع از زندانیان سیاسی سازمان چاک k_pshtiwani@yahoo.com adnanhasanpoor@yahoo.com kempainp@yahoo.com + نوشته شده توسط بابک طناز در چهارشنبه هفدهم مرداد 1386 و ساعت
19:10 |
اعدام را متوقف کن . آیا اگر آنان - بقول شما اراذل و اوباش و زنان ستیزه جوی ما علیه بیعدالتی و ستم مردانه شما - و یا روزنامه نگاران و مبارزان مدنی دلیر ما -در یک فرهنگ دیگر غیر مذهبی و دیکتاتور پرورش میافتند آیا امروز شاهد اعدام آنها بودیم . اگر معتادان کشور ما هم مانند خیلی های دیگر پدر مادر معتاد نداشتند و یا از خانه ترد نمیشدند ویا در زیر ستم سیاستهای غلط اقتصادی- سیاسی و اجتماعی شما حکومت سرکوبگر و ندانم کار قرار نمی گرفتند.و یا هزار مورد دیگر آیا آنها قاتل میشدند ؟! بدانید مردم اگر خاموش باشید شما هم قاتلید هیچ تفاوتی بین شما و ستمگران نیست . + نوشته شده توسط بابک طناز در شنبه سیزدهم مرداد 1386 و ساعت
11:11 |
|
درباره وبلاگ
منهم جایی می خواهم برای داد زدن.جایی برای نفس کشیدن. می خواهی بال های
مرا بشکنی. باور کن نمی توانی . نمیدانی که من عاشقم. عاشق نیرویی باور نکردنی دارد.پروازم نا آرام در آسمانی می گردد که آزادی را فریاد می زند . خوب که اطراف ما پر است از کودتا چی و سانسور چی - انحصار طلب و ما باید با هوشیاری اما با درکی انسانی حرکت کنیم ولی من از همان اول یاد گرفته ام که با مردمم رو راست باشم. می دانید فکر می کنم برای اینکه حرفهای یکدیکر را بفهمیم اول باید یاد بگیریم که با هم صادقانه حرف بزنیم. خوب اگر حرفهای خوبی زده شد می آید توی وب لاگ من و این وب لاگ مال همه است. اینو بهش می گن. فریاد های شکسته ( جون نمی توانیم آزادنه حرف بزنیم یا فریاد بکشیم). باور دارم تا آزادی هم چند قدمی نمانده پس پاشو قلمتو بر دار و بنویس. ...... منتظرتم . راستی استفاده از مطالب این وبلاگ با قید نام نویسنده یا وب لاگ آزاد است. بابک طناز طراح قالب
>>
|
